جولای 2
نویسنده : کاملیا فرمند
بازدید : 611
نظرات : بدون دیدگاه
ترک عادت مکیدن انگشت

برای درمان عادت مکیدن انگشت کودک، قبل از هر اقدامی، کودک و والدینش باید بخواهند و مشتاق باشند که درمان صورت گیرد؛ وگرنه هرگونه تلاشی بی‌فایده است. برخی کودکان با ورود به مهد کودک یا پیش‌ دبستانی به‌ دلیل فشار دوستان، عادت را کنار می‌گذارند. قبل از تلاش برای ترک عادت، تنش‌های روحی کودک باید […]

برای درمان عادت مکیدن انگشت کودک، قبل از هر اقدامی، کودک و والدینش باید بخواهند و مشتاق باشند که درمان صورت گیرد؛ وگرنه هرگونه تلاشی بی‌فایده است. برخی کودکان با ورود به مهد کودک یا پیش‌ دبستانی به‌ دلیل فشار دوستان، عادت را کنار می‌گذارند. قبل از تلاش برای ترک عادت، تنش‌های روحی کودک باید توسط دندان‌پزشک معالج ارزیابی شود. بهتر است درمان بچه‌هایی که اخیرا تغییرات مهمی در زندگی‌شان داشته‌اند، مثلا به شهر یا کشور جدیدی مهاجرت کرده‌اند، مدرسه‌شان را تغییر داده‌اند یا والدین‌شان از هم جدا شده‌اند، به تعویق بیفتد.

 

  • به‌طور کلی چهار روش برای توقف عادت داریم:

1) مشاوره با بیمار

شامل صحبت‌کردن با کودک درباره عواقب ادامه‌دادن عادت مکیدن و به‌ویژه تاثیر آن برای نازیباشدن دندان‌ها و چهره اوست. برای درک بهتر کودک، می‌توان عکسی از اثر نامطلوب عادت مکیدن انگشت بر دندان‌ها و فک را تهیه کرد و به کودک نشان داد. دیده شده که تاثیر روش مشاوره، بر کودکان بزرگ‌تر و آن‌هایی که فشار جامعه را برای ترک عادت احساس می‌کنند، بیشتر است.

2) یادآوری کردن

برای کودکانی مناسب است که خودشان مایل به توقف عادت هستند؛ ولی به مقداری کمک نیاز دارند. در این روش باید ابتدا هدف درمان را خوب برای کودک توضیح داد؛ سپس از برخی بانداژهای چسبنده ضدآب، دستکش‌های یک انگشتی یا جوراب، به‌ویژه در طول ساعات خواب روی انگشت یا دست کودک استفاده کرد؛ همچنین برخی محلول‌های تلخ (شبیه لاک ناخن) برای این منظور در داروخانه‌ها وجود دارند که می‌توان براساس نیاز در طول روز یا قبل خواب روی ناخن انگشت کودک به‌کار برد. نکته مهم این است که کودک باید درک کند هدف همه این روش‌ها، یادآوری این موضوع به کودک است که انگشتش را در دهانش قرار ندهد. درصورتی که کودک احساس کند این روش‌ها جنبه تنبیهی دارند، کارایی لازم را نخواهد داشت.

۳) سیستم پاداش

در این روش قراردادی بین کودک یا والدین یا کودک و دندان‌پزشک بسته می‌شود. در این قرارداد به‌سادگی بیان می‌شود کودک برای مدت خاصی، عادت را ترک می‌کند و در مقابل جایزه‌ای دریافت خواهدکرد؛ به‌عنوان مثال، می‌توان جدولی ماهانه تنظیم و روی کمد اتاق خواب کودک نصب کرد و به ازای هر روز که کودک عادت را ترک کرد، یک ستاره در محل مربوط روی جدول چسبانید و به‌ازای هر پنج ستاره، یک جایزه ویژه برای وی درنظر گرفت و همزمان با این کار، کودک را به‌صورت کلامی هم تشویق کرد. روش پاداش درصورتی که با درمان یادآوری تلفیق شود، تاثیر مفید بیشتری دارد.

۴) پلاک‌های عادت‌شکن

درصورتی که عادت، پس از کاربرد درمان‌های یادآوری و پاداش، همچنان ترک نشود، ولی کودک واقعا مایل به ترک آن است، می‌توان از این درمان استفاده کرد. در این روش وسیله‌ای ثابت در دهان کودک قرار می‌گیرد که هم به‌طور فیزیکی مانع انجام عادت می‌شود و لذت مکیدن را از بین می‌برد و هم به‌عنوان یک یادآور عمل می‌کند. جهت ترک کامل عادت، به‌طورمعمول این وسایل باید حداقل به‌مدت شش‌ماه استفاده شوند.

توصیه شده برای پیشگیری از عوارض ناشی از مکیدن، بعد از سن دوسالگی، از انجام عادت توسط کودک ممانعت به‌عمل آید. از آنجا که روش‌های درمانی ذکرشده برای کودکان بالای چهارسال مناسب‌تر است، پیشنهادشده برای کودکان سه تا چهارساله‌‌ای که عادت مکیدن انگشت دارند، پستانک جایگزین شود؛ چراکه مکیدن پستانک در مقایسه با انگشت، هم عوارض کمتری دارد و هم ترک آن راحت‌تر است.

 

درمـان‌ این عادت‌ از طریق تلخ کردن یا بستن شست و یا تمسخر و تهدید و تـنبیه مـؤثر نـخواهد بود.بلکه بهترین طریق آن است که به‌ طور‌ مستقیم‌ کودک را به کارهای‌ دیگری‌ که مـورد عـلاقه او بـاشد وادار کرد تا به‌ تدریج این عادت از سر او بیفتد.درمان مستقیم در این زمـینه‌ عـموما کمتر مؤثر‌ واقع‌ می‌شود.

نویسنده این مطلب :

فرزند پرتال

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه شما